Storythai

ถ้าความรักกำลังเกิดกำแพงกั้นกลาง
โดยที่เราไม่ได้เป็นคนก่อ
แต่เปนเค้าที่กำลังก่อกำแพงนี้ไห้สูงขึ้นสูงขึ้นทุกวัน
ไม่พูดไม่จา ไม่มองหน้า ไม่ใส่ใจ ไม่ ไม่ และก้อไม่




เค้าพยายามถอยห่างออกจากความสัมพันธ์ด้วความมึนตึง
ใช้ความเงียบบ่อนทำลายความรักไห้หมดลงไปช้าๆ
มันเสียดแทงเข้าไปถึงข้างในหัวใจ
จนไม่รู้เลยว่าเค้าคิดอะไร




เบื่อที่ต้องมีแต่คนหน้าเดิมๆรึป่าว


รำคาญที่มีเราอยู่ไกล้


หรือ



รุสึกไม่อยากหายใจร่วมกันบนโลกใบนี้แล้ว




อะไรคือความจิง??
อะไรคือสิ่งที่เราอยากตะโกนใส่หน้าเราแต่เก็บกดมันไว้


บอกมาได้ไหม๊
พูดมันออกมาได้ไหม๊


อย่าทำร้ายกันด้วยการก่อกำแพงให้หน้าและสูงขึ้นทุกวันๆ
แค่เงียบก้อฆ่ากันไห้ตายทั้งเปนได้แล้ว




หากกำแพงสูงจนเรามองไม่เหนกัน
หากมันกั้นกลางจนสัมผัสอะไรๆไม่ได้อีกแล้ว
เราก้อไม่จำเปนต้องคุยกันอีกไช่ไหม๊?
ไม่รู้จักชั้น ไม่รู้จักเทอ ไม่รุจักกันแล้วใช่ไหม๊?




ถ้ากำแพงมันสูงเกินกว่าจะทลาย
ทำลายมิตรภาพของเราไห้พังลงไปเลยดีกว่า
ไห้รักไม่มีค่าต่อกัน
ไห้เราสิ้นสุดกันไป
ชีวิตจะได้ไม่มีคัยวุ่นวาย
ทำไห้ต้องสร้างความเงียบ
มาเปนกำแพงกั้น





PS :
- จบแล้ว
- เรายังเปนเพื่อนกันอยู่รึป่าว
- อย่าเงียบแบบนี้ได้ไหม๊
- คุยกันหน่อยได้ไหม๊
- เส้าได้อีก
-พุ่งนี้ไปเค้าดาวน์กานดีกว่า
 :(